Dziś upamiętniamy 82. rocznicę wybuchu Powstania Warszawskiego – heroicznego zrywu Armii Krajowej i mieszkańców stolicy, którzy o godzinie „W” stanęli do walki o wolność, godność i przyszłość niepodległej Polski.
Powstanie rozpoczęło się 1 sierpnia 1944 r. o 17:00 na mocy rozkazu gen. Tadeusza Komorowskiego „Bora”. Jego celem było wyzwolenie Warszawy spod niemieckiej okupacji oraz ujawnienie struktur Polskiego Państwa Podziemnego jako jedynej legalnej władzy Rzeczypospolitej. Choć walki miały trwać kilka dni, powstańcy walczyli 63 dni, w skrajnie trudnych warunkach, przy dramatycznych brakach broni i amunicji.
W powstaniu uczestniczyło ponad 25 tys. żołnierzy dziennie, harcerze, sanitariuszki, łączniczki oraz młodzież – najmłodszy uczestnik walk miał zaledwie 10 lat. Do AK dołączyli także przedstawiciele innych formacji niepodległościowych. Cywile wspierali powstańców, budując barykady, organizując zaplecze, opiekując się rannymi i wywieszając biało‑czerwone flagi jako znak jedności i nadziei.
Bilans walk był tragiczny – zginęło od 16 do 18 tys. żołnierzy oraz 150–180 tys. cywilów. Po kapitulacji Niemcy niemal całkowicie zniszczyli miasto. Mimo militarnej klęski, powstanie miało ogromne znaczenie polityczne – było świadectwem niezłomnej woli Polaków do zachowania niepodległości. Jak pisał Jan Nowak‑Jeziorański, „walka nie była daremna”.
Dziś oddajemy hołd wszystkim uczestnikom Powstania Warszawskiego – żołnierzom, cywilom, młodzieży i dzieciom, którzy w imię wolności wykazali się odwagą, poświęceniem i niezłomnością. Ich postawa pozostaje jednym z najważniejszych symboli polskiej drogi do wolności.
Cześć i chwała Bohaterom, wieczna pamięć poległym!
