bip logo pomn1 grad

ePUAP www

Święty z naszej ziemi

W niedzielę 12 listopada w bazylice św. Anny w Lubartowie intronizowano relikwie bł. Józefa Alfonsa Mazurka, karmelity bosego, męczennika z rąk niemieckich podczas II wojny światowej, beatyfikowanego przez św. Jana Pawła II w grupie 108 męczenników hitleryzmu w Warszawie 13 czerwca 1999 r.

Bł. Józef Alfons Mazurek, urodzony 1 marca 1891 r. w Baranówce, został ochrzczony w kościele św. Anny w Lubartowie nazajutrz po przyjściu na świat. Tam przyjął pierwszą Komunię św. i tam też odprawił Mszę św. prymicyjną (26 lipca 1916 r.). Święcenia kapłańskie przyjął w Wiedniu 16 lipca 1916 r.

Organizatorem uroczystości intronizowania relikwii bł. Józefa Alfonsa Mazurka w jego rodzinnej parafii był ks. kan. Andrzej Juźko, proboszcz parafii pw. św. Anny i dziekan dekanatu lubartowskiego. Już latem br. pielgrzymował on do Wadowic, gdzie w sanktuarium karmelitów bosych pw. św. Józefa spoczywają doczesne szczątki bł. Józefa Alfonsa Mazurka, i poprosił o jego relikwie dla parafii.

Postulator Krakowskiej Prowincji Karmelitów Bosych o. Szczepan T. Praśkiewicz OCD nie mógł nie zadośćuczynić przedłożonej prośbie i przekazał jedną z kości jego dłoni, opatrzoną pieczęcią Kurii Metropolitalnej Krakowskie, stwierdzającej jej autentyczność. Ks. Juźko, w porozumieniu z Urzędem Konserwatora Zabytków, zatroszczył się o wykonanie relikwiarza, a nadto zamówił w pracowni malarskiej wykonanie obrazu bł. Józefa Alfonsa w brązowym habicie i białej pelerynie karmelitańskiej, w geście błogosławieństwa i z różańcem w dłoni.

Bł. Józef Alfons był wielkim czcicielem Najświętszej Maryi Panny, a Różaniec odmawiał także w chwili męczeństwa zadanego mu przez Niemców. Różaniec zastygł w jego martwej dłoni po męczeńskiej śmierci. Zarówno obraz, jak i relikwiarz zostały umieszczone w ołtarzu Matki Bożej w lubartowskiej bazylice.

Obrzędowi pobłogosławienia obrazu bł. Józefa Alfonsa Mazurka i intronizacji jego relikwii przewodniczył postulator. Relikwie wniosły procesjonalnie do świątyni siostry karmelitanki (siostry zewnętrzne klasztoru klauzurowego w Dysie i lubelskie siostry Karmelitanki Dzieciątka Jezus). Rodacy bł. Józefa Alfonsa oddali mu cześć, całując jego relikwie. Proboszcz ks. Andrzej Juźko podkreślał, że o. Józef Alfons „wrócił do domu”, a kaznodzieja o. Szczepan zachęcał do modlitwy o cud za jego przyczyną, aby mógł być ogłoszony świętym Kościoła powszechnego jako pierwszy święty rodem z Lubelszczyzny.

Postulator spotkał się także z osobami szczególnie promującymi kult bł. Józefa Alfonsa Mazurka w jego rodzinnych stronach, m.in. z Anną Dobrzyńską, sołtys wsi Baranówka, w której urodził się bł. Alfons, i w której wzrastał do 12. roku życia (o czym przypomina tablica pamiątkowa umieszczona w miejscowym domu kultury). Postulator w towarzystwie proboszcza nawiedził na lubartowskim cmentarzu mogiłę rodziców bł. Józefa Alfonsa, rolników Wojciecha Mazurka i Marianny z Goździów, modląc się o ich wieczne zbawienie.

Bł. Józef Alfons Mazurek po ukończeniu małego seminarium karmelitów bosych w Wadowicach i tamtejszego gimnazjum w 1908 r. wstąpił do nowicjatu w Czernej; studiował teologię i filozofię w Krakowie, Linzu oraz Wiedniu. Był profesorem i rektorem seminarium karmelickiego i dyrektorem tercjarzy w klasztorze w Wadowicach. W 1930 r. został przeorem klasztoru w Czernej; był pierwszym w

Polsce wizytatorem tercjarzy karmelitańskich. Zginął śmiercią męczeńską 28 sierpnia 1944 r., zastrzelony przez żołnierza SS.

źródło: O. Szczepan T. Praśkiewicz OCD; Niedziela nr 48 (1220), 26 listopada 2017

on 07 grudzień 2017
Odsłony: 160